W dniach 23–29 listopada 2025 r. grupa uczniów naszej szkoły, wraz z opiekunami, uczestniczyła w mobilności w Konyi w Turcji. Wyjazd odbył się w ramach projektu „Moje kompetencje, moja przyszłość”, program Erasmus+. Celem wyjazdu było poszerzenie wiedzy z zakresu ekologii, wzbudzanie zaangażowania młodzieży w procesy demokratyczne, rozwijanie kompetencji kluczowych i kompetencji miękkich, kształtowanie postawy otwartości wśród uczestników mobilności.  W niedzielę, 23 listopada, o wczesnych godzinach porannych stawiliśmy się na zbiórce. Pełni ekscytacji wyruszyliśmy autokarem do Berlina, skąd czekał nas lot do Stambułu, a następnie przesiadka do Konyi. Podróż przebiegła sprawnie, a mimo zmęczenia wszyscy byli ciekawi, co przyniesie nadchodzący tydzień. W poniedziałek udaliśmy się do szkoły partnerskiej Selçuklu Fen Lisesi Sokak. Zostaliśmy bardzo serdecznie przyjęci przez tureckich uczniów i nauczycieli. Na początku przedstawiliśmy prezentację dotyczącą naszej szkoły, w której zawarliśmy najważniejsze informacje o naszej placówce, kierunkach kształcenia oraz życiu szkoły.

Następnie wzięliśmy udział w warsztatach, podczas których wspólnie tworzyliśmy worki
z motywami nawiązującymi do demokracji. Zajęcia sprzyjały integracji oraz wymianie doświadczeń między uczniami obu szkół.

Po zakończeniu aktywności szkolnych udaliśmy się na wspólną kolację, gdzie mieliśmy okazję spróbować tradycyjnych tureckich potraw. Z powodu niesprzyjającej pogody resztę dnia spędziliśmy na wspólnych rozmowach i integracji w hotelu. We wtorek w szkole goszczącej czekały na nas kolejne interesujące zajęcia. Tym razem poznaliśmy tradycyjną turecką technikę malarską Ebru, polegającą na tworzeniu wzorów na powierzchni wody i przenoszeniu ich na papier. Każdy z uczestników, zarówno uczniowie, jak i opiekunowie, wykonał własną, unikatową pracę.

Po powrocie ze szkoły udaliśmy się do centrum miasta. Najpierw odwiedziliśmy Muzeum Mevlany, jedno z najważniejszych miejsc w Konyi, związane z życiem i naukami słynnego poety i mistyka Dżalaluddina Rumiego. Następnie przeszliśmy do pobliskiego meczetu, gdzie mieliśmy okazję poznać podstawy architektury i zwyczajów religijnych w Turcji.

W środę uczniowie Zespołu Szkół Ponadpodstawowych w Chojnie przedstawili przygotowane wcześniej prezentacje dotyczące różnych zagadnień związanych z ekologią, procesami demokratycznymi oraz z życiem społecznym i szkolnym w Polsce. Pierwsza prezentacja dotyczyła systemu demokracji w Polsce, kolejna poruszała temat ekologii i działań podejmowanych na rzecz ochrony środowiska, następna funkcjonowania samorządu uczniowskiego. Przeprowadziliśmy ankietę na temat zaangażowania młodych ludzi w procesy demokratyczne, a uczniowie ze szkoły przyjmującej przeprowadzili i omówili ankietę na temat ekologii i inicjatyw prośrodowiskowych.

Po części teoretycznej tureccy gospodarze wprowadzili nas w temat lokalnych gatunków drzew, opowiadając o ich właściwościach i znaczeniu. Zwieńczeniem zajęć było wspólne, symboliczne posadzenie dwóch drzew, które uczniowie polscy i tureccy zasadzili razem. Posadzone rośliny mają symbolizować przyjaźń oraz współpracę między naszymi szkołami i krajami.

Po opuszczeniu szkoły wybraliśmy się na zakupy, podczas których mogliśmy poznać lokalne produkty, spróbować tureckich słodyczy i przekąsek oraz poczuć atmosferę miasta. W czwartek uczniowie z instytucji przyjmującej zaprezentowali nam przygotowanie regionalnej kawy, opowiadając o sposobach jej parzenia oraz znaczeniu tego napoju w lokalnej kulturze. Mieliśmy okazję spróbować przygotowaną przez uczniów kawę, co było ciekawym doświadczeniem i możliwością poznania kolejnego elementu tureckiej tradycji. Następnie, korzystając z wykonanych wcześniej prac techniką Ebru, stworzyliśmy piękne i kolorowe zakładki do książek, które stały się wspaniałą pamiątką z tego wyjazdu. W dalszej części dnia odwiedziliśmy motylarnię, która okazała się niezwykle interesującym i klimatycznym miejscem. Mogliśmy obserwować różne gatunki motyli z bliska.

Po wizycie w motylarni udaliśmy się do Sille – małej, malowniczej wioski położonej niedaleko Konyi. Spacerowaliśmy jej wąskimi uliczkami, podziwiając spokojne krajobrazy i tradycyjną architekturę. Odwiedziliśmy także muzeum zegarów, w którym mogliśmy zobaczyć kolekcję ciekawych, historycznych czasomierzy.

Dzień zakończyliśmy wspólną kolacją, po której czekało nas wyjątkowe wydarzenie – ceremonia tańca derwiszy. Derwisze, ubrani w tradycyjne białe stroje i wysokie filcowe nakrycia głowy, wykonywali rytualny taniec sema, będący formą medytacji i modlitwy. Ich spokojne, wirujące ruchy, połączone z muzyką fletu ney i bębnów, tworzyły niezwykłą, duchową atmosferę, która zrobiła na nas ogromne wrażenie.

 W ostatni dzień pobytu, uczestniczyliśmy w obserwacji zajęć lekcyjnych. Była to cenna możliwość poznania sposobów nauczania w tureckiej szkole, porównania metod pracy oraz zobaczenia, jak wygląda codzienność naszych rówieśników. Po obserwacjach udaliśmy się na salę gimnastyczną, gdzie czekał na nas czas pełen wspólnych zabaw i aktywności integracyjnych. Atmosfera była bardzo radosna, a ćwiczenia pozwoliły nam jeszcze bardziej zacieśnić więzi z tureckimi uczniami. Chwilę później nadszedł moment, którego wszyscy się obawialiśmy — czas rozstania. Pojawiło się wiele uścisków, podziękowań i wzruszeń. Mimo, że spędziliśmy razem tylko kilka dni, zdążyliśmy zbudować relacje, które z pewnością pozostaną w naszej pamięci na długo. Po opuszczeniu szkoły udaliśmy się na wzgórze Alladina, gdzie mogliśmy zrelaksować się, zrobić ostatnie zdjęcia i spokojnie podsumować cały wyjazd.

Dzień, a zarazem naszą mobilność, zakończyliśmy kolacją w restauracji rybnej, gdzie spróbowaliśmy lokalnych potraw i po raz ostatni cieszyliśmy się wspólnie spędzonym czasem w Turcji. Jesteśmy pod ogromnym wrażeniem otwartości całej tureckiej społeczności. Zarówno uczniowie uczestniczący w projekcie, jak i cała społeczność szkolna okazali nam wiele wsparcia i życzliwości, za co jeszcze raz serdecznie dziękujemy. 

                                                                                                                                                                        Wojciech Łojko, klasa 3ac LO